Ο Χειρουργός Οφθαλμίατρος Βαρτσάκης Γεώργιος είναι απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Τα πρώτα βήματα του ως Ειδικευόμενος Οφθαλμολογίας στο Γενικό Νοσοκομείο Σπάρτης την περίοδο 2011-2012 ακολούθησε η εκπαίδευση του μέχρι το 2016 στο Ιρλανδικό Κολλέγιο Οφθαλμιάτρων (Irish College of Ophthalmologists), όπου εργάστηκε σύμφωνα με το Εθνικό Πρόγραμμα Εκπαίδευσης ως Ειδικευόμενος στις Πανεπιστημιακές Κλινικές των νοσοκομείων Galway University Hospital, Mater Misericordiae University Hospital Dublin, Temple Street Children’s University Hospital και Beaumont Hospital Dublin. Κατά την περίοδο της εκπαίδευσης του ολοκλήρωσε με επιτυχία τις μεταπτυχιακές εξετάσεις Οφθαλμολογίας του Βασιλικού Κολλεγίου Χειρουργών της Ιρλανδίας (Royal College of Surgeons in Ireland) λαμβάνοντας τον αντίστοιχο τίτλο MRCSI(Ophth). Παράλληλα, μέσα από σειρά επιτυχών εξετάσεων του Βασιλικού Κολλεγίου Οφθαλμιάτρων του Ηνωμένου Βασιλείου (Royal College of Ophthalmologists, London) απέκτησε τίτλο Υποτρόφου FRCOphth.
Το 2016, κατόπιν εξετάσεων, έλαβε τον τίτλο Ιατρικής Ειδικότητας Οφθαλμολογίας στην Ελλάδα από την Περιφέρεια Κρήτης, ενώ την ίδια χρονιά συμμετείχε επιτυχώς στις εξετάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Οφθαλμολογίας (European Board of Ophthalmology) στο Παρίσι, λαμβάνοντας τον τίτλο FEBO, σημειώνοντας ταυτόχρονα την τρίτη καλύτερη επίδοση μεταξύ του συνόλου των συμμετεχόντων από όλο τον κόσμο. Την ίδια χρονιά ξεκίνησε να εργάζεται ως Επιμελητής Οφθαλμολογίας - Χειρουργός Καταρράκτη στη Σουηδία ενώ τη χρονιά 2017 εκπαιδεύτηκε στο Τμήμα Παθολογίας Αμφιβληστροειδούς (Medical Retina) της Πανεπιστημιακής Κλινικής του νοσοκομείου Sahlgrenska University Hospital στο Gothenburg της Σουηδίας. Κατόπιν και για διάστημα μεγαλύτερο από 4 χρόνια (2018-2022) εξειδικεύτηκε και εργάστηκε ως Επιμελητής - Ειδικός Χειρουργικής Υαλοειδούς - Αμφιβληστροειδούς (Vitreoretinal Surgeon) στο αντίστοιχο Τμήμα της Πανεπιστημιακής Οφθαλμολογικής Κλινικής του εν λόγω νοσοκομείου.
Ο κος Βαρτσάκης Γεώργιος διαθέτει τίτλο πιστοποίησης (Fellowship) από το Διεθνές Συμβούλιο Οφθαλμολογίας (International Council of Ophthalmology) καθώς επίσης είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Αμφιβληστροειδούς (EURETINA), της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καταρράκτη και Διαθλαστικής Χειρουργικής (ESCRS), της Σουηδικής Οφθαλμολογικής Εταιρείας, της Ελληνικής Εταιρείας Υαλοειδούς - Αμφιβληστροειδούς και της Ελληνικής Οφθαλμολογικής Εταιρείας.
Το καλοκαίρι του 2022 σηματοδότησε την επιστροφή και τη δραστηριοποίηση του στην Ελλάδα ενώ παράλληλα διατηρεί έμμισθη θέση Επιστημονικού Συνεργάτη του Τμήματος Χειρουργικής Υαλοειδούς - Αμφιβληστροειδούς στο Sahlgrenska University Hospital του Gothenburg της Σουηδίας.
Ο κύριος Βαρτσάκης δέχεται ασθενείς, κατόπιν ραντεβού, στο Διαγνωστικό Κέντρο Athens Eyecare Clinic στην Αθήνα.
Η σύγχρονη αντιμετώπιση της αμφιβληστροειδικής αποκόλλησης πραγματοποιείται με την εκτέλεση υαλοειδεκτομής (vitrectomy), την τοποθέτηση εξωτερικού μοσχεύματος σιλικόνης (scleral buckle) ή την εφαρμογή ρετινοπηξίας με αέριο (pneumatic retinopexy). Περιστατικά ιδιαίτερης δυσκολίας όπως η παραγωγική υαλοειδοαμφιβληστροειδοπάθεια (PVR) και οι υποτροπές απαιτούν τεχνικές όπως ο συνδυασμός υαλοειδεκτομής και μοσχεύματος, η αφαίρεση μεμβρανών, η ρετινεκτομή και ο επιπωματισμός με έλαιο σιλικόνης. Καθοριστικός παράγοντας για την έκβαση της επέμβασης είναι η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση.
Οι διαταραχές της υαλοειδοωχρικής επιφάνειας αποτελούν συχνά αντικείμενο χειρουργικής θεραπείας. Τέτοιες χειρουργικές παθήσεις της ωχράς κηλίδας είναι οι επιαμφιβληστροειδικές μεμβράνες, το σύνδρομο υαλοειδοωχρικής έλξης, οι οπές μερικού ή ολικού πάχους και η ελκτική μυωπική ωχροπάθεια. Η αφαίρεση των μεμβρανών (peeling) με ή χωρίς επιπωματισμό με αέριο αποτελεί τη συνήθη μέθοδο αντιμετώπισης των παθήσεων αυτών. Σε ότι αφορά στις μεγάλες, χρόνιες υποτροπιάζουσες ή μυωπικές οπές της ωχράς, μια σειρά σύγχρονων τεχνικών όπως οι χειρισμοί της έσω αφοριστικής μεμβράνης (flap) και η χρήση αυτόλογων μοσχευμάτων ή αμνιακής μεμβράνης έχουν βελτιώσει τα ποσοστά επιτυχούς σύγκλισης. Τέλος, αιμορραγίες υπό τον αμφιβληστροειδή λόγω ωχρικής νεοαγγείωσης (ηλικιακή εκφύλιση ωχράς) μπορούν να αντιμετωπιστούν με υαλοειδεκτομή και χρήση ιστικού ενεργοποιητή πλασμινογόνου.
Η παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια χαρακτηρίζεται από ανάπτυξη παθολογικών νεοαγγειακών μεμβρανών. Οι αιμορραγίες τόσο εντός του υαλοειδούς όσο και στον προαμφιβληστροειδικό χώρο χρήζουν συχνά χειρουργικής αντιμετώπισης ιδιαίτερα όταν καθυστερούν να απορροφηθούν ή επί παρουσίας συννοσηροτήτων. Παράλληλα, το ινώδες στοιχείο των νεοαγγειακών μεμβρανών, ασκώντας ισχυρές ελκτικές δυνάμεις επί του ισχαιμικού αμφιβληστροειδούς, μπορεί να οδηγήσει σε ελκτική αποκόλληση αυτού. Τέλος, το νεοαγγειακό γλαύκωμα αποτελεί μια επικίνδυνη και απειλητική για την όραση επιπλοκή της παραγωγικής αμφιβληστροειδοπάθειας.
Η διεγχειρητική ρήξη του οπίσθιου περιφακίου αλλά και οι βλάβες της Ζιννείου ζώνης μπορεί να οδηγήσουν σε πτώση του πυρήνα του κρυσταλλοειδούς φακού εντός της υαλοειδικής κοιλότητας και παράλληλα να καταστήσουν δύσκολη την ένθεση του ενδοφακού. Η ταυτόχρονη απώλεια υαλοειδούς και οι λανθασμένοι χειρισμοί μπορούν επιπλέον να οδηγήσουν σε ελξεις επί του αμφιβληστροειδούς με κίνδυνο σχηματισμού ρωγμών και κατ' επέκταση αποκόλλησης αυτού. Με την τεχνική της βιτρεκτομής αποκαθίσταται η πρόπτωση του υαλοειδούς ενώ σκληρές φακικές μάζες που παραμένουν εντός της υαλοειδικής κοιλότητας συχνά απαιτούν αφαίρεση με ειδικό στυλεό φραγματόμου. Κατόπιν, μπορεί να γίνει ασφαλής ένθεση ενδοφακού είτε σε πρώτο είτε σε δεύτερο χρόνο. Λιγότερο συχνές επεμβάσεις που επιστρατεύονται στην αντιμετώπιση προηγηθέντων επιπλεγμένων χειρουργείων και όχι μόνο του καταρράκτη, είναι η παροχέτευση χοριοειδικής αιμορραγίας, η αποκατάσταση - συρραφή της ίριδας και η λύση του συνδρόμου εκτροπής του υδατοειδούς υγρού (κακόηθες γλαύκωμα).
Μια σειρά σύγχρονων χειρουργικών τεχνικών επιτρέπει την αντιμετώπιση της αφακίας καθώς και την επανατοποθέτηση ή ανταλλαγή ενός ήδη μετατοπισμένου ενδοφακού. Σε περιπτώσεις ανεπαρκούς ανατομικής υποστήριξης από το σάκο του περιφακίου, η ένθεση ενός ενδοφακού μπορεί εναλλακτικά να γίνει είτε στον πρόσθιο θάλαμο (στήριξη στη γωνία του θαλάμου ή ιριδική στήριξη iris-claw) είτε στον οπίσθιο θάλαμο (retropupillary ιριδική στήριξη, ιριδική συρραφή ή σκληρική στήριξη). Η σκληρική στήριξη με τη σειρά της επιτυγχάνεται με ή χωρίς τη χρήση ραμμάτων. Η κάθε τεχνική παρουσιάζει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα και η επιλογή θα πρέπει να εξατομικεύεται ανάλογα με το ανατομικό υπόβαθρο και τα χαρακτηριστικά του κάθε οφθαλμού.
Οι ενδοϋαλοειδικές αιμορραγίες οφείλονται συχνά είτε στις ανώμαλες έλξεις του υαλοειδούς επί του αμφιβληστροειδούς είτε στην παρουσία νεοαγγείωσης όπως επί παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας ή αγγειακών αποφράξεων. Λιγότερα συχνά αίτια είναι το τραύμα, η χοριοειδική νεοαγγείωση, τα μακροανευρύσματα, κάποιες αιματολογικές διαταραχές και οι αγγειακοί όγκοι. Η εκτέλεση υαλοειδεκτομής επί ενδείξεων αποκαθιστά τη διαύγεια των οπτικών μέσων ενώ επιτρέπει την εφαρμογή άλλων θεραπευτικών παρεμβάσεων όπως η laser φωτοπηξία. Η παρουσία φλεγμονωδών κυττάρων στην υαλοειδική κοιλότητα μπορεί να σχετίζεται με υαλίτιδα στα πλαίσια οφθαλμικής φλεγμονής ή με ενδοφθαλμίτιδα λοιμώδους αιτιολογίας. Εδώ η υαλοειδεκτομή, πέρα από θεραπευτικό αποκτά και διαγνωστικό ρόλο. Άλλη αιτία ανάπτυξης θολεροτήτων του υαλοειδούς είναι τα σύνδρομα μεταμφίεσης όπως το πρωτοπαθές λέμφωμα του κεντρικού νευρικού συστήματος, όπου η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να αποβεί σωτήρια για την επιβίωση του ασθενούς. Τέλος, οι συμπτωματικές μυοψίες λόγω συναίρεσης του υαλοειδούς σώματος συχνά αντιμετωπίζονται είτε με την εφαρμογή laser είτε με βιτρεκτομή.
